Morgan Stanley wprowadza dwa ETF-y stakingowe i zbija ceny

Morgan Stanley wprowadził na rynek dwa ETF-y stakingowe: MSOL na Solanę i MSSE na Ethereum, oba notowane na NYSE Arca. Rejestracja stała się skuteczna na podstawie sekcji 12(b) amerykańskiej Exchange Act; o funduszach poinformowano 24 lipca 2026 r. Jeden z największych amerykańskich banków inwestycyjnych firmuje tym samym produkty, które nie tylko śledzą kurs, lecz także wypłacają nagrodę sieciową.

Dwa fundusze, dwie sieci

MSSE trzyma ether i stakuje od 50 do 80 procent. Widełki są celowo szerokie: Ethereum ma kolejkę wyjścia, a fundusz, który musi codziennie umarzać jednostki, nie chce być zablokowany w całości. MSOL trzyma solanę i może stakować do 100 procent — okresy odblokowania na Solanie są krótsze, więc wyższy udział pozostaje możliwy do opanowania.

Formalności ciągnęły się długo. Pierwsza rejestracja pochodzi ze stycznia 2026 r., w czerwcu pojawiła się wersja zmieniona, a w lipcu przeszło ostatnie zgłoszenie.

Najniższa opłata w kategorii

Morgan Stanley pobiera jedną łączną opłatę w wysokości 0,14 procent rocznie. Według banku to najniższa stawka w kategorii i wyraźny ruch cenowy wobec istniejących ETF-ów spot konkurencji, które mieszczą się zwykle między 0,15 a 0,25 procent.

Przy pozycji 10 000 € daje to 14 € kosztów rocznie. Różnica wobec funduszu ze stawką 0,25 procent to 11 € rocznie — niewiele w wartościach bezwzględnych, ale narasta przy długim horyzoncie i dużych kwotach.

Co dzieje się z dochodem ze stakingu

To właśnie tutaj stakingowe ETF-y różnią się między sobą. Morgan Stanley przekazuje akcjonariuszom 95 procent nagród ze stakingu; pozostałe 5 procent trafia do dostawców wykonujących staking.

Ten dochód dochodzi do zmiany kursu i liczy się ponad opłatą za zarządzanie. Przy obecnych rentownościach sieci — z grubsza 3 procent na Ethereum i 6 do 7 procent na Solanie — przekazanie 95 procent jest warte znacznie więcej niż 0,11 punktu procentowego, które bank oszczędza na opłacie.

Kto przechowuje kryptowaluty, a kto stakuje

Aktywa leżą w BNY Mellon oraz w Coinbase Custody/Prime. Sam staking wykonują Figment, Galaxy i Coinbase Canada. Ten rozdział przechowywania od walidacji stał się standardowym układem amerykańskich produktów stakingowych: depozytariusz dotyka kluczy, dostawca stakingu daje moc walidatorów.

Rynek dookoła

Moment zwraca uwagę. Ether notowany był w tym tygodniu w okolicach 1860 dolarów (około 1628 euro), a solana około 76 dolarów (około 67 euro) — żadne z nich blisko szczytu. ETF-y na Solanę przyciągnęły w lipcu łącznie około 12 milionów dolarów (około 10,5 miliona euro) napływów, liczby skromne. A w czwartek amerykańskie ETF-y spot na bitcoina odnotowały odpływy netto na poziomie 225,1 miliona dolarów (około 197 milionów euro).

Jednocześnie na Solanie znajduje się już około 17 miliardów dolarów (około 14,9 miliarda euro) w stablecoin, co pokazuje, że aktywność sieci trwa niezależnie od kursu.

Co to oznacza dla ciebie

Inwestorzy w Europie nie kupią tych dwóch funduszy bezpośrednio: to amerykańskie ETF-y, a zgodnie z przepisami PRIIPs brokerzy nie mogą ich oferować bez europejskiego dokumentu z kluczowymi informacjami. Liczy się natomiast sygnał. Bank tej wielkości, który domyślnie przekazuje dochód ze stakingu i zbija cenę do 0,14 procent, wyznacza punkt odniesienia, na który europejscy emitenci ETP prędzej czy później będą musieli odpowiedzieć.

Kto szuka w Europie tej samej ekspozycji, trafia na ETP notowane na Xetrze lub SIX albo na samodzielny staking przez exchange lub własny wallet. W tym ostatnim przypadku zatrzymujesz całą nagrodę, ale bierzesz też na siebie ryzyko slashingu i przechowywania.

Źródła: CoinDesk, The Block, Cryptobriefing, Coinpaper. Ostatnio sprawdzono: 25 lipca 2026 r.